سلامت روان در روانشناسی چیست؟

برای تعریف سلامت روانی لازم است سلامت عمومی‌ تعریف شود.

سلامت عمومی‌ عبارت است از علم و هنر پیشگیری از بیماریها و طولانی کردن سلامت و توانایی بشر که از راه کوشش ‌های دسته جمعی افراد به منظور‌ های زیر انجام می‌ شود.

سلامت روان در روانشناسی

سالم سازی محیط، کنترل بیماری‌ های واگیردار، آموزش سلامت عمومی، ایجاد خدمات پزشکی و پرستاری برای تشخیص زودرس و درمان به موقع بیماری‌ ها، ایجاد و توسعه یک سیستم اجتماعی که در آن هر فرد از وسایل لازم زندگی برای نگهداری سلامت روانی خود بهره مند باشد، به طوری که هر یک از افراد اجتماع بتوانند از حق طبیعی خود یعنی سلامت و زندگی طولانی بهره مند شوند.

 

حال به برخی تعاریف ارائه شده در مورد سلامت روانی می ‌پردازیم:

درباره تعریف مفهوم سلامت روانی، هر فرهنگی بر اساس معیارهای خود به دنبال تعریفی از آن است؛ این تعریف نه تنها در فرهنگ‌ های مختلف متفاوت است بلکه در زمان‌ های مختلف نیز فرق دارد.

دو تعریف عمده برای سلامت روانی وجود دارد:

در تعریف اول منظور از سلامت روان در روانشناسی، رشته ای از سلامت عمومی‌ است که در زمینه کاستن بیماری‌ های روانی در یک اجتماع فعالیت می‌ کند.

در تعریف دوم سلامت روان در روانشناسی، به معنای سلامت فکر است و منظور نشان دادن وضع مثبت و سلامت روانی است که خود می‌ تواند نسبت به ایجاد سیستم با ارزشی درباره ایجاد تحرک و پیشرفت و تکامل در حد فردی، ملی و بین المللی کمک می‌ کند.

 

سلامت روانی حالت عملکرد موفقیت آمیز کنش روانی است که حاصل آن فعالیت‌ های ثمر بخش، روابط رضایت بخش با دیگران، توانایی سازگاری با تحولات و کنار آمدن با ناملایمات است.

 

از نظر لوینسن و روانشناسان نیز سلامت روانی عبارت است از اینکه : فرد چه احساسی نسبت به خود، محل زندگی، اطرافیان( به خصوص با توجه به مسئولیتی که در مقابل دیگران دارد)، چگونگی سازش وی با درآمد خود و شناخت موفقیت مکانی و مدیریت زمان هنگام تنش و اضطراب، و خویشتن داری برای انجام کارهای غیر عقلانی.

به اعتقاد کارل منینجر سلامت روانی عبارت است از «سازش فرد با جهان اطرافش با حداکثر امکان، به گونه ای که باعث شادی و برداشت مفید و موثر و به طور کامل شود»

 

به عقیده آدلر ، سلامت روان یعنی داشتن اهداف مشخص، روابط خانوادگی و اجتماعی مطلوب، کمک به همنوعان و کنترل عواطف و احساسات خود است.

 

در حقیقت مفهوم سلامت روانی جنبه ای از مفهوم کلی سلامت است و به کلیه روش‌ ها و تدابیری اطلاق می‌ شود که برای جلوگیری از ابتلا به بیماری‌ های روانی به کار می ‌روند.

 

مفهوم سلامت روانی شامل : تندرستی ذهنی، درک خود اثربخشی(کارایی)، استقلال، شایستگی، وابستگی بین نسلی و شناخت توانایی برای درک منطقی و پتانسیل عاطفی می‌ باشد. همچنین در شرایط سلامت، زمانی که افراد توانایی‌ های خود را می‌ شناسند و توانایی مقابله با استرس‌ های معمول زندگی را دارند و می‌ توانند به طور موثری در ساختن جامعه خود عمل کنند هم سلامت روانی تعریف می‌ شود.

 

شش بعد سلامت روان کدامند؟

  1. خودپذیری:

از نگرش مثبت به خود بر خور دارند، جنبه های متعدد خود را میپذیرند، از جمله ویژگی های مثبت و نقاط ضعف خود را.

 

  1. روابط مثبت با دیگران:

روابط گرم، رضایتبخش و مطمئنی با دیگران دارند، به رفاه دیگران اهمیت میدهند، از همدلی عمیق، محبت و صمیمیت برخوردار هستند، و مصالحه در روابط انسانی را درک میکنند.

 

  1. خود مختاری:

خود مختار و مستقل هستند، در برابر فشارهای اجتماعی برای فکر کردن و عمل کردن به شیوه خاص مقاومت می کنند و رفتارشان را از درون تنظیم می کنند و با معیارهای شخصی خودشان را ارزیابی می کنند.

 

  1. تسلط بر خود و محیط تحت کنترل خود:

در رابطه با اداره کردن خود و محیط، احساس تسلط و شایستگی می کنند؛ مجموعه پیچیده ای از فعالیتهای خود را کنترل میکنند؛

از فرصت های موجود در محیط استفاده موثر می کنند؛ می توانند موقعیت هایی را انتخاب کنند یا به وجود آورند که با نیازها و خواسته ها یا ارزشهای شخصی مناسب باشد که باعث بهبود سلامت فکر و روان است.

 

  1. هدف در زندگی:

در زندگی هدف دارند؛ احساس می کنند زندگی حال و گذشته معنی دارد، برای زندگی کردن برنامه و هدف هایی دارند.

 

  1. رشد شخصی:

احساس میکنند جریان رشد ادامه دارد، خود را رشد کننده و گسترش یابنده میبینند، به روی تجربیات جدید گشوده هستند، به صورتی تغییر میکنند که بیانگر خودآگاهی و اثربخشی بیشتر است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

یک × دو =